SENİN ADIN KAVUŞMAK OLSUN

SENİN ADIN KAVUŞMAK OLSUN

Tarifsiz bir sevdada kimliksiz bir sessizliktin
Haykırışlarla çağlarken yüreğim durgun limanımdın
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun

Fırtınalarda yolunu kaybeden gemi misali
Rotasız ve pusulasız kalmışken yüreğim
Ve hoyratça savrulurken bir limandan bir limana
Teslim olmuşken kaderine
Apansız sana rastladım o limanda
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun…

Bakmaya kıyamazken gözlerine
Tutmaya cesaret edemezken ellerini.
Ve bütün cümlelerin sustuğu o yerde
Sessiz bir haykırıştı yüreğim
Eşsiz bir mutluluktu yaşadığım
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun.

Son bahar yaprakları dökülürken içimden
Hazanı yasarken bahar kokulu sabahlar da
Yüreğim üşürdü gözlerimden sel olup akan yağmurda
Sırılsıklam ıslanırken ruhum
Solmuştu bahçemde ki tüm güller
Sen o bahçemdeki açan tek güldün
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun.

Dağ çiçeğim yaban gülüm asi sevdam.
Saçının bir teline bir ömür adadığım
Gözündeki bir damla yaşına şehirleri yaktığım
İsyanım feryadım kavuşulmazım
Sen vazgeçemeyeceğim yasaklım
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun.

Sen benim yanı başımdaki uzağım
Sen benim uzağımdaki en yakınım
Dokunmam yasak sevmem yasak
Sensiz bu hayatta yaşamak tuzak
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun.


Sisli bir gecede ses olup da gel
Bir sonbahar gününde yağmur olup da gel
Soğuk bir kış gününde rüzgâr olup da gel
Ilık bir yaz gecesinde düş olup da gel
Sen bana yasaklarından sıyrılıp da gel
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun.

Bir gün gelirde tutarsam ellerini
Bakarsam gözlerine sevgi dolu
Doğarsa sende yeniden bu beden
Ve o gün verirsem şayet son nefesimi
Ölmeden haykırmak isterim son bir kez
Sen adını koyamadığım
Sen yaban gülüm sen dağ çiçeğim
Sen ruhu revanım sen yaşama sevincim
Yasaklım adı bende saklım
Senin adın kavuşmak olsun
Senin adın
Senin adın seviyorum olsun
Seviyorum olsun
Seni seviyorum, seni seviyorum

SABAHATTİN ABİ

HEP BÖYLE KAL NEOLUR

HEP BÖYLE KAL NEOLUR


ellerine dokundum önce

yaprak gibi titreyen

korkularımı salıverdim, saçlarından aşağı

titreyen vücutlarımız geldi yanyana

yapraktan gövdeye sıçradı sanki

dudaklarım buz

dudaklarım ayazdı

dudaklarında çözüldü kendiliğinden

kavruldu vücudum için için

bir yanardağa döndü sevdam

sabah olmuyor inan

seni düşünmeden geçmiyor zaman

günüm bomboş, günüm ziyan

kendine gelemiyor

çehreni görmeden, sesini duymadan

hep böyle kal ne olur

hiç bitmesin bu rüya

hiç uyanmayalım bu uykudan.


selahattin arslan

SENİ ÖZLEMENİN KİTABINI YAZIYORUM

SENİ ÖZLEMENİN KİTABINI YAZIYORUM


seni sevmenin kitabını yazabilirdim oysa

gönlümdeki sözcükleri dökebilsem kağıda

iki ırmak gibi içime akan gözlerini

ılık bir meltem gibi yüzüme vuran

dalgalı saçlarını her okşayışımı

içimi eriten ılık nefesini anlatabilsem

dökebilsem kağıtlara

isyan etmese kalem

yokluk göstermese mürekkep

içimdeki yansımasını kıskanmasa

anlatabilse sözcükler

oysa ben

kalbimle sözcükler arasında

anlatamadan derdimi

ölüp ölüp diriliyorum

seni sevmek özlemek

özlemek ölmek mi, bilmiyorum

ölümle hayat

varlıkla yokluk arası bir şey

kalbimde hep yeşeren

ama bir türlü başaklarını yükseltemeyen

çorak topraklar gibi

bir kırabilse kabuğunu

bir dökebilse içindekini

nasıl dirildiğine sende şaşarsın

şaşarsın valla.

hayret ,seni sevmenin kitabını yazacaktım

bir baktım

seni özlemenin kitabını yazıyorum

dokunamamanın

acısını duyuyorum yüreğimde

bedenimde

kanım donuyor sensiz

hiç bu kadar aciz olmadım

hiç bu kadar çaresiz.

selahattin arslan

İLK VE SON

İLK VE SON

Yağmur damlası gibi düştün

Yüreğimin kurak çöllerine

Ve iklimi değişti hayatın

Mevsimlerden sonbaharken

Bahar geçti gözlerimden

Seninle hatırladım,

Unuttuğum ne varsa

Ve seni tanıdığım gün

" Merhaba " dedim aşka

Şimdi sen varsın tutunacak tek dalım

Bir benimsin,

Benim olmalısın,

Ve hep öyle kalmalısın

Unutma ki sen;

Benim gönlümde,

İlk ve son olarak kalacaksın!

MELİKE ÇAM HUBAR